حساب و كتابي با دلم داشتم كه بايد قبل از سال تحويل سرراست ميشد.
حرفهاي زيادي با خودم داشتم و حرفهايي هم با خدايي كه او خوب میشناسدم.
...
...
دارم  آدمهایی رو تصور میکنم که چقدر هیجان دارن. چقدر عجله دارن برای خرید کردن. برای رسیدن. انگار تا چند روز دیگه قراره همه چی متوقف بشه.

هرکدومتون که مشغول خرید شب عیدهستین، وقتی اون ماهی کوچولوهای شیطون و میبینین، وقتی سر پل تجریشین از دم سمنوی خاله لیلا رد میشین یاهر وقت گل نرگس خریدین یادم کنین.

سال نو همه مبارک.

 از خودم میپرسم آیا من آدم خوشبختی هستم؟ داشته هام رو میشمرم......خیلی زیادن. همه این چیزهایی که من دارم و تجربه و کردم و ندارن. اما اون چیزهایی رو که میخوام و ندارم زندگیم و نصفه رها کرده. نمیشه که همه چیز و با هم داشت. مثل خانمهای بزرگ با خودم فکر میکنم. خیلی منطقی.  میگم خوب اگه الان اینها رو هم داشتم بازم یه چیز دیگه میخواستم. یا اگه اینها رو داشتم و اینها رو نداشتم که خیلی بدتر بود. اونجوری دیگه مطمئن بودم که بدبخت بودم. اما الان حداقل کلی چیزهایی دارم که باهاشون احساس خوشبختی میکنم. چی میشد که همیشه این ضربان قلبم آروم بود و هیجاناتش کم. چی میشد که همیشه اینجوری آروم نفس میکشیدم و راحت درباره هر واقعیتی فکر میکردم؟ جواب میدم که فکر میکنی خودم از این حال بدم میاد. من نمیتونم احساساتم و هیجاناتم و کنترل کنم. این عقاید عجیب و غریبمه که زندگیم رو همیشه عجیب و متفاوت میکنه. دوست ندارم که مثل بقیه زندگی کنم. مثلا هر کاری که عرف باشه و همه بکنن و من هم بکنم. من کاری و میکنم که به نظر خودم درست باشه.....

ولی راستش من تکلیفم با خودم روشن شده.

دلم گرفته بود یه فال حافط گرفتم این اومد:

بود آیا که در میکده ها بگشایند           گره از کار فروبسته ما بگشایند
اگر از بهر دل زاهد خود بین بستند        دل قوی دار که از بهر خدا بگشایند

 یک سلام ساده بی تعارف٬ یک دوست خواهم داشت...... چقدر مسیرها رو که عوض نکرده. چند بار مسیر زندگیمون با یک سلام ساده عوض شده؟!!! اما فقط یکیشه که میشه هوای نزدیک به نفست.

یادت می آد؟ اون شب قرار بود چندتا دوست قدیمی رو ببینم. اما غریبه ای شد آشنای زندگیم. به عشق که فکر میکنم میبینم ..........محبت و عشق رو تو چیزهای خیلی کوچیک میبینم. تو اینکه وقتی شرایط بده برای سالگردمون یک کارت مشترک بخریم و با هم توش بنویسیم. به اینکه آخرین دونه های سیب زمینی رو واسه همدیگه بگذاریم.

 چقدر از این دوست داشتن های ساده به هم دادیم ؟؟چقدر برای حفظ یک دوستت دارم ساده بازم دوستت دارم های کوچیک به هم میدیم.؟ 

فکر کنیم . فقط یک لحظه فکر کنیم  اگه همین امشب بفهمیم که فقط یک ماه دیگه زنده ایم...... چقدر عشق کوچیک تو ذهن عشقمون گذاشتیم؟

هممون یه کارهایی داریم که همیشه گذاشتیمش برای یه روزی. بد نیست اینجوری زندگی کنیم که انگار فقط یک ماه زنده ایم. و هر کاری که آرزوی انجامش و داریم،همین امروز،همین حالا انجام بدیم.

 بر حسب اتفاق آن تخم به مزرعه ای رسید که پر از مرغ و خروس بود.
مرغ و خروس ها می دانستند که باید از این تخم مراقبت کنند و بالاخره هم مرغ پیری داوطلب شد تا روی آن بنشیند و آن را گرم نگهدارد تا جوجه به دنیا بیاید. یک روز تخم شکست و جوجه عقاب از آن بیرون آمد . جوجه عقاب مانند سایر جوجه ها پرورش یافت و طولی نکشید که جوجه عقاب باور کرد که چیزی جز یک جوجه خروس نیست. او زندگی و خانواده اش را دوست داشت اما چیزی از درون او فریاد می زد که تو بیش از این هستی. تا این که یک روز که داشت در مزرعه بازی می کرد متوجه چند عقاب شد که در
آسمان اوج می گرفتند و پرواز می کردند. عقاب آهی کشید و گفت ای کاش من هم می توانستم مانند آنها پرواز کنم.مرغ و خروس ها شروع کردند به خندیدن و گفتند تو خروسی و یک خروس هرگز نمی تواند
بپرد

 اما عقاب همچنان به خانواده واقعی اش که در آسمان پرواز می کردند خیره شده بود و در آرزوی پرواز به سر می برد. اما هر موقع که عقاب از رویایش سخن می گفت به او می گفتند که رویای تو به حقیقت نمی پیوندد و عقاب هم کم کم باور کرد.

بعد از مدتی او دیگر به پرواز فکر نکرد و مانند یک خروس به زندگی ادامه داد و بعد از سالها زندگی خروسی، از دنیا رفت.

توهمانی که می اندیشی، هرگاه به این اندیشیدی که تو یک عقابی به دنبال  رویا هایت برو و به یاوه های مرغ و خروسهای اطرافت فکر نکن

بازی شطرنج قشنگه . ولی وقتی به این فکر میکنی که هدایت یک لشگر رو بر عهده داری......با حریف هایی که گاه قویند و گاه پست .........چند بار به بلند شدن از پشت میز شطرنج فکر می کنی؟؟

سخت ترین کار دنیا مرور زندگیمونه . مگه نه؟

خوابی که تعبیری نداشت

هر کس که روزی یار بود............